Nowa Gwinea to – pod względem zajmowanej powierzchni – druga co do wielkości wyspa na świecie. Ze względu na swą izolację i peryferyjne położenie jest to jednocześnie jeden z najdzikszych i najmniej poznanych regionów naszej planety. Geograficznie wyspa ta należy do Melanezji (część Australii i Oceanii) i zamieszkała jest głównie przez Papuasów, autochtonów należących do rasy negroidalnej.
Nowa Gwinea podzielona jest między dwa kraje: Papuę Nową Gwineę oraz Indonezję. Podczas prelekcji będzie można zobaczyć zdjęcia z indonezyjskiej prowincji Papua oraz papuaskiej prowincji Sandaun (z języka tok pisin „zachodzące słońce”). Jeszcze do niedawna wśród ludności papuaskiej praktykowany był kanibalizm. Ogólnie Papuasi są jednak miłymi ludźmi. Choć wraz z napływem dóbr cywilizacji coraz rzadziej obserwować można tradycyjny sposób życia i ubioru Papuasów, to wciąż spotkać można Papuasów, których jedyną „garderobą” jest stercząca koteka. Poza dużymi ośrodkami administracyjnymi, wciąż zdarzają się regiony wyspy, do których można dotrzeć jedynie drogą wodną lub lotniczą. Tam ludzie wciąż trudnią się prymitywnym rolnictwem i mieszkają w tradycyjnych chatach z trzciny czy bambusa, na przykład w śródgórskiej dolinie rzeki Baliem. W jednej z tamtejszych wiosek znajduje się także autentyczna mumia.
Prelekcja skierowana do: młodzież licealna, studenci, osoby dorosłe
Czas prelekcji: 60 min
Prowadzi: Darek Dąbrowski
